سمتی که منتزع از مسائل هم آمیزی و انطباق با محیط کنونی و افرادش و جهان آینده و هماهنگ و همصدا با همه ی رویدادها و تصمیمات مسائل اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی مشی زندگی افراد قرار گیرد سمتی مالیخولیایی و نوعی واژگونی و جبن است. سمتی است که موجودیت انسان آزاد را شدیدا به مخاطره میاندازد. سمتی است که بهره کشی از انسانها و تحمیق آنان را بصورتی دیر پا در خواهد آورد . چنین سمتی یار کسانی است که هدفشان وطن فروشی و تاخت و تاز به تمام شئون انسانی و تاراج ثروت ملتهاست که عامل اساسی جدایی انسان از انسان دیگر و عامل مقهور بودن انسانی در چنگال انسانی دیگر است

داستان انسان ما سرگذشت کشتی شکستگان را میماند که در دریای بیکران ، ساحل نجاتی نمی بیند پس چندان به نگرانی و بیم می افتند که نسنجیده و کورکورانه بتقلید یکدیگر، حتی بتقلید آنانکه طعمه دریا شدند به هر تخته پاره سست و فرسوده ای چنگ میزنند و از جستجوی راه حقیقیِ نجات و نیلِ ساحلِ مراد غفلت می ورزند. از اینرو نه تنها به دریانوردان دلیر و هوشیاری که به نجاتشان می شتابند رو نمی آورند، بلکه قصد جان انان نیز میکنند.

ایسمهای منفی بجای دفع یکدیگر به چه سهولتی یکدیگر را جذب میکنند. هر یک گوشه ای از جهان را انگار که ملک نیاکانشان است بعنوان حصه خود بر می دارند.

اگر تفکرات استاتیک میگوید : تولد و مرگ باعث ایجاد رنج و اندوهند و زندگی بی فایده است. در جهان من و تو دلیلی برای پذیرش این نظر وجود ندارد. آیا تحرک و بی آرامی و نبرد با جهان پیرامون ما سازگار است یا سکون و آرامش و خمودی.

درست است که انسانها بی اختیار زاده میشوند و بی اختیار میمیرند ، ولی قبول کن که تنها مفهوم تولد بیرون آمدن از رحم مادر و تنها مفهوم مرگ بیحرکتی قلب نیست. تولد و مرگ مفاهیمی دیگری هم میتوانند داشته باشند. تحت چنین ایمانی است که میگوییم انسان اجتماعی ناگزیر است تا حد گیاه به بودن و وجود داشتن تنزل نکند و نسبت به روابط حوزه ای زیست حویش اسارت گرا نباشد.در مفهوم اول اگر ما برای تولد خود قادر به تصمیم نبودیم برای فرزندانمان که میتوانیم . نیازی به بازگویی این نکته نیست که فرزندان من و تو بدون تصمیم ما متولد نمیشوند. درست است که من و تو قادر نیستیم که نمیریم ولی میتوانیم آنرا بتاخیر بیاندازیم.

امروز علم عامل تحمیل اراده بشر ، فردا بی شک مرگ را هم در چنگال علم خواهیم داشت. بعلاوه برداشتی که ما از تولد و مرگ داریم ممکن است متفاوت باشد . انسان زمانی در حقیقت متولد میشود که به شناختی واقعی و روشن از محیط خود و افرادش دست میابد و آنهنگام که قادر بدرک واقعیات و مبارزه ای انسانی نباشد و از زندگی بهراسد، مرده است. پذیرش انسان به اصل ((جبر)) نمودار بارز ضعف و ناتوانی انسان است . نسبت به روابط اجتماعی خویش و تن در دادن به اسارت . اگر انسان میخواست فقط تفاله یا مومی باشد در قبال مناسبات اجتماعی خویش،سیستمهای منحط و ظالمانه هرگز بفرمان جبر تکامل تاریخی نابود نمیگردید. در واقع ((بشر نه فقط آن مفهومی است که از خود در ذهن دارد بلکه همانست که از خود میخواهد...بشر هیچ نیست مگر آنچه در خود میسازد.))

زندگی با جوشش اندیشه آغاز و با خاموشی آن تمام میشود. بر این مبنا حد فاصل بین این جوشش و خاموشی، زندگی است. زندگی هیچ گاه ملال آور نیست بلکه ایمان به بیهودگی زندگی ارتجاعی است. چون اولین نتیجه منطقی چنین عقیده ای عدم تحرک و خواب آلودگی و تن آسایی خواهد بود. در حالیکه دنیای من و تو باید دنیای تحرک و سازندگی باشد. ما حق نداریم بدست آویز اینکه سر انجام خواهیم مرد درویش وار بکنجی بخزیم و در عین اینکه نفس میکشیم مرده ای بیش نباشیم.

مهجور ماندن و نفی کردن میدان عملیات( حتی در اوضاع و احوال نا مطلوب) جنایتی است نسبت به طبقه خود و جنایتی است نسبت به نسل های آینده تاریخ.

دنیا تنها از آن من و تو نیست که تصمیم به آباد کردنش نگیریم و آنچه بر ما کردند بر دیگران بکنیم، دنیا مال انسانهاست. انسانهایی که هستند و آنها که بعدها خواهند بود.

میخواهم باور داری که زندگی بی فایده نیست، حتی زندگی آنان که فاقد جوشش اندیشه اند، چون (( زمانی خواهد رسید که همه برای نبردهای تازه تری از نو زاییده شویم))

زندگی نبرد انسانهاست در این نبرد خواستهای فراوانی پیش رو داریم . خواست ما چیزی نیست که بتوان از آن چشم پوشید. چون آنچه ما میخواهیم خواست همه انسانهاست. اگر مفهوم عمل انقلابی را خردمندانه بشناسیم میتوان دریافت که همزمان با تغییر فعالیت انسان شرایط نیز دگرگونه میشود. خواست ما یک نیاز منطقی و عقلانی است. یک نیاز صد در صد است که بی آن نمیتوان بود.

ما با تمام نیرو و تلاش خود برای داشتن آنچه که میخواهیم ،میکوشیم. ما چیزی را نمیخواهیم که دیگران به ما تحمیل می کنند. ما در جهان مورد نظرمان با اینکه صرفا یک مصرف کننده ی بی اراده ( بجای زیستن از راه اندیشه و تفکر ، از طریق غریزه زندگی مرتبط با جهان امروز شدن) و عامل مال اندوزی تولید کننده باشیم، مخالفیم.

هر چه انواع تازه ای از محصولات و فرآورده ها ساخته میشود ،به قدرتهای بیگانه ای که انسانرا مطیع خویش ساخته اند میافزاید و راههای تازه ای برای فریب دادن و غارت کردن مردمان گشوده میشود. انسان روز به روز زبون تر میشود و انسانیت او هر چه بیشتر در مغاک مذلت فرو میرود . هر روز بیش از روز پیش به پول احساس نیاز میکند تا سیمای خصمانه ی زندگانی را بزداید و بر این زندگی که چهره ای خصمانه گرفته است تسلط یابد ولی چه سود ؟هر چه بر کمیت تولید افزون شود قدرت پول کاستی میگیرد...

از اینجاست که زندگی اجتماعی انسان دستخوش بهره کشی و غارت میشود. ولی هیچگاه سود جوئی را انگیزه برتر انسان نمیدانیم. مسیر خواستهای ما را تبلیغاتی بی اساس تعیین نمیکند و میدانیم خوشحالی جنجالی و تبلیغاتی و مطبوعاتی امروز ، در واقع خوشحالی انسان امروز نیست...

خواستهای ما مرید و متاثر از تفکرات انسانی است . ما خود را وابسته به جامعه ای سازنده میدانیم که هدفش در روابط تولیدی، بهسازی و تامین جامعه بشری است.

خواستن اندوه زا نیست که با از بین بردن آن اندوه هم از بین برود، خواستن تنها با بدست آوردن آنچه که میخواهیم از بین می رود...

بظهور رسیدن همه نیروها ، استعدادها و قوا تنها بعمل پیوسته امکان پذیر است . انسان تا آنجا زنده است که بار آور باشد و جهان خارج از خویش را در کار تجلی قدرتهای انسانی ویژه اش پذیرا شود و آنرا به این قدرتها دریافت کند. اگر انسان بارآور نباشد اگر دریافت کننده و فعل پذیر باشد هیچ است ، مرده است...

آیا انسان واقعا آزاد است یا مجبور ؟

حضرت صاحب الامر آقا ابراهیم میرزایی

قسمتی از اعلامیه قیام وحدت ۲ سازمان علم حق و عدالت

گروه های سیاسی : در ایران مبارزات سازمان علمِ حق و عدالت از درون ملت حرکت میکند که وابستگی به سیاست ها ندارد. سازمان علمِ حق و عدالت در تعلق همه انسانهاست . راهی جز حق و عدالت در رستگاریِِ آینده ی بشر نیست. در خصوص گروه های فعال که ضد رژیم های شیطانی پهلوی و آخوندی سوابق مبارزاتی طولانی دارند، با آگاهی بر زحمات آنان ،میدانیم که اکنون بعلت پراکندگی و عدم وحدت نظر و نداشتن راهبری دانا و توانمند و مردمی و همچنین وابستگی بسیاری از آنان از روی ناچاری به دول غرب و... این مبارزات بی نتیجه مانده است. وظیفه ی ماست که مردم را به آزادیِ حق و عدالت راهنمایی نماییم. تمام زنان و مردانی که در راهِ حق و عدالت کنکاش و مبارزه می نمایند،همگام هستند. یکی از ننگین تریت لحظات تاریخ ایران همین است که در این لحظاتِ حساس ،بازماندگان سیاستهای خائن با فرصت طلبی از موضوعات ایران و با حرصِ قدرت شیطانی بصورت اتحاد خیانت و یا با چاپلوسی با بازی کلمات، سیاست آمریکا را تشویق به بمباران و ویرانی و به تسخیر ایران تحریک میکنند. و ریشه این خیانت، صفت شیطانی احزاب و سیاستهاست.

افراد وابسته به رژیم آخوندهای شیطان : زمان آن رسیده است که از هم اکنون با پیوستن به مردم ستمدیده ایران که هیچ اعتباری در نزد آنان باقی نگذاشته اند، دست از حمایت ولایت وقیح شیطان بردارند! همه آنها در هر لباسی اعم از مزدوران سیاسی ، نظامی ، ، اقتصادی و.. شناسایی شده اندو و این آخرین هشدارهاست!! و گرنه به سرنوشتی بسیار بدتر از مزدوران رژیم پالانی قبل دچار خواهند شد و علم حق و عدالت، راه هیچ گونه فرار و گریزی چه در ایران و چه در خارج برای آنها باقی نخواهد گذاشت! نظامیان اعم از ارتشیان و سپاهیان، اسلحه ها را بر زمین گذارند و سردرگم در خدمت آخوندهای شیطان قرار نگیرند و به سازمان علم حق و عدالت بپیوندند و در خدمت مردم درآیند که می باید در زمان فروپاشی ، دوش به دوش مردم قرار گیرند و مراکز را تحت کنترل داشته باشند. تکلیف خود را مشخص نمایند و تا دیر نشده حساب خود را با آخوندهای بی دین جدا کنند که این اراذل و اوباش با جنایاتی که علیه بشریت انجام داده اند ،بزودی در دادگاه حق و عدالت قرار خواهند گرفت. بهتر است آن دسته از افرادیکه قلبا اعتقادی به رژیم خودرای شیطانی ندارند ولی به ناچار در مشاغل ضد انسانی خود در سکوت بسر میبرند نیز با پیوستن به دریای مردمی ، عملا وفاداری خود را به آیین حق و عدالت که سراسر این کشور و تمام گیتی در تحت راهبری را فرا خواهد گرفت ، بعمل درآورند.

بزودی با پیشرفت امور ، پیام های سازمان علم حق و عدالت در رابطه با سرنگونیِ رژیم شیطانی و افشاگریِ دسیسه های بیگانگان، سیاستها و گروههای ضد مردمی ، به آگاهی ملت عزتمند ایران خواهد رسید.

به استناد از فرموده های یگانه راهبر و نجات دهنده ی آدمیان

حضرت صاحب الامر آقا ابراهیم میرزایی

تنها راه نجات ملت ایران از بحران زمان فراگردمان ، حق و عدالت است. در حق و عدالت رشد اقتصاد زیر بنایی و تاکتیکِ ضربت رشد و میدان برای فعالیت گروهیست. در حق و عدالت پرورش اندیشه ها و میدان برای نوجوانان و جوانان و دادن امکانات به آنان شرط پیروزیست . در حق و عدالت شرط تحمیل در بین نیست و شرط گروهها قابل تحلیل منطقی است. در حق و عدالت ریشه ها رشد جاریست و جای حرفهای تکراری نیست. در حق و عدالت رشد اندیشه ملت و بی طبقه کردن از کلیه جهات حتمی است. در حق و عدالت...

آیا اگر ما مشتهای خود را گره کنیم و حرکت کنیم و یکدیگر را در قیام وحدت یاری دهیم . هیچ دیکتاتور شیطانی با همه امکاناتش لحظه ای توان ایستادگی را خواهد داشت؟ در مقابله با باطل بر میخیزیم و با شجاعتی که در تاریخ نیاکان ایرانزمین زبانزد دنیاست. علم حق و عدالت را بدست گرفته،خود و فرزندانمان را از نابودی نجات می دهیم. همه ما تکلیفی را بر دوش داریم که با همت دلیرانه، آنرا به مقصد نهایی که عزت و شرفِ ما در آن برقرار است میرسانیم و از پا نمی نشینیم تا پیروز گردیم.

سرزمین پارس پارسایان سرزمینِ مقدس وعدالله است

ما در وعده گاه خود با شما خواهیم بود

الکافی راهبر الهادی الحفیظ